إِنَّا أَنْزَلْنَا التَّوْرَاةَ فِيهَا هُدًى وَنُورٌ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذِينَ أَسْلَمُوا لِلَّذِينَ هَادُوا وَالرَّبَّانِيُّونَ وَالْأَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوا مِنْ كِتَابِ اللَّهِ وَكَانُوا عَلَيْهِ شُهَدَاءَ فَلَا تَخْشَوُا النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلَا تَشْتَرُوا بِآَيَاتِي ثَمَنًا قَلِيلًا وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ ( 44 ) ما تورات را كه در آن رهنمود وروشنايى بود نازل كرديم . پيامبرانى كه تسليم [ فرمان خدا ] بودند ، به موجب آن براي يهود داورى مىكردند و [ همچنين ] الهيّون ودانشمندان به سبب آنچه از كتاب خدا به آنان سپرده شده وبر آن گواه بودند . پس ، از مردم نترسيد واز من بترسيد ، وآيات مرا به بهاى ناچيزى مفروشيد وكساني كه به موجب آنچه خدا نازل كرده داورى نكرده‌اند ، آنان خود كافرانند . ( 44 )